Rien peasaa k'mai m'dong tiet now Phnom Penh

Geen nieuws goed nieuws zeggen ze wel eens. We hebben een tijdje niet geblogd, vooral omdat we eigenlijk niet zoveel spannends te vertellen hadden! Een goed teken vinden we; het betekent dat we hier in Cambodja in een woon- en werkritme zijn gekomen en we ons hier lekker thuisvoelen. Maar we realiseren ons natuurlijk wel dat jullie graag op de hoogte blijven van wat we meemaken, vandaar vandaag weer eens een verhaaltje van onze kant!

Ons ritme werd onderbroken door het tweede deel van onze taalcursus. Lange tijd was onbekend of we deze cursus überhaupt zouden krijgen, omdat VSO daar misschien niet genoeg budget voor zou hebben. Gelukkig kregen we te horen dat de cursus door zou gaan en onze leraar zou wederom Dara zijn! Vanaf maandag 22 augustus werden we voor twee weken in Phnom Penh verwacht voor de eerste lesdag. Dus stapten we de zondag daarvoor in Sen Monorom op de bus voor de 7-uur durende reis naar de hoofdstad. De cursus zou twee weken duren en wij zaten in de middaggroep. Dus 's ochtends een beetje uitslapen, lekker lunchen en om 13.30 uur zaten we weer in de schoolbanken. Het was erg leuk om Dara weer te zien. Hij wist al onze namen nog en ook op welke plekken in het land we terecht waren gekomen. Na even kort bijgepraat te hebben, gingen we meteen aan de slag. Dara houdt van doorwerken! De cursus bestond uit herhaling van wat we de vorige keer al hadden geleerd en een heeeeeleboel nieuwe woorden! Ons vocabulaire is flink uitgebreid en er is ook tijd besteed aan nieuwe grammatica. We vinden zelf dat we het er tijdens de lessen best goed vanaf hebben gebracht; nu nog proberen om het ook in de praktijk te brengen! Soms is de teleurstelling erg groot als je eerst erg trots op jezelf bent omdat je een Cambodjaan een goed geformuleerde vraag hebt kunnen stellen, maar vervolgens echt helemaal niks van het antwoord begrijpt... Verder heeft Edwin een boek 'Cambodian for beginners' op de markt gekocht, waar ook het Cambodjaanse schrift aan de orde komt. Op het moment zijn we allebei erg gemotiveerd om meer van de taal te leren en wie weet kunnen we het straks zelfs een beetje lezen en schrijven!

Omdat we toch in Phnom Penh waren, besloot Edwin een afspraak bij de dokter te maken. O.a. om voor ons beiden ontwormingspillen te halen (dat is standaard als je ongeveer zes maanden in het land bent), maar ook omdat hij de laatste tijd wel erg veel is afgevallen en vaker dan gemiddeld last heeft van 'chew poeh' (Khmer voor buikpijn/andere ongemakken in die regio). Onze dokter heet Dr. Louidmila een Russische dokter die gezien de grote hoeveelheid speelgoed en benamingen als 'pee pee' en 'poo poo' voornamelijk met kinderen werkt. Een erg lieve dokter, die zoals het een Russische dokter betaamd een enorme sloot medicijnen voorgeschreven heeft, die Edwin 83x per dag voor na danwel tijdens de maaltijd tot zich moet nemen. (Tip voor in een pakketje: een “oude mensen pillen doos” waar 15 pillen per dag in passen! ;-) ) Helaas mocht Edwin van de dokter na de taalcursus nog niet terug naar Mondulkiri, dus we blijven nog een week langer in Phnom Penh. Gelukkig kan Edwin genoeg werk op afstand doen zoals het voorbereiden van trainingen, boeken kopen voor de bibliotheek en af en toe een workshop in Phnom Penh volgen. Toch hebben we veel zin om terug naar Mondulkiri te gaan om weer aan de slag te gaan en onze nieuw geleerde woorden in de praktijk te testen!

Naast werken, taaltraining,boeken kopen enz. enz. hebben we de zondag vrij! Tijd voor een dagje uit. We besloten om met een tuk-tuk naar Ou Dong te gaan, de oude hoofdstad van het Khmer rijk. Een erg leuke trip, vooral omdat het meer een uitje is wat lokale mensen doen en nog niet veel door buitenlanders bezocht wordt. Wel jammer dat je als eenzame buitenlander direct wordt belaagd door alle Engels sprekende bedelaars/gidsen/verkopers enz. enz. Net nu wij onze taal wilden oefenen! Naar oer-Hollands 'poldermodel' ontstond er een situatie waar wij stug Khmer bleven praten en de gidsen stug Engels bleven spreken. Op een hoge heuvel staan verschillende stoepa's waarin as van overleden koningen wordt bewaard. Rondom deze heuvel lag vroeger de hoofdstad. De omgeving en het uitzicht was geweldig, onder aan de berg is een Boeddistisch centrum, vroeger was dit het paleis van de koning. Ook staat er een hotel. Het hotel is gebouwd op een oud 'Killing Field'; in de tijd van de Rode Khmer moesten veel politieke vijanden van Phnom Penh naar Ou Dong lopen om daar doodgeschoten te worden. Khmer mensen willen zelf niet op deze gronden wonen vanwege de oude geesten. Vandaar dat deze grond goedkoop aan buitenlandse ondernemers verkocht wordt. Dit is naast de kapot geschoten tempels en waarschuwingen voor mijnen en UXO (Unidentified eXplosive Objects) in de omgeving een goed voorbeeld hoe de 'Rode Khmer' geschiedenis doorwerkt in het dagelijkse leven van de Cambodjanen.
Aan de voet van de heuvel van Ou Dong vonden we allerlei nieuwe lekkere dingetjes om te eten op een kleine markt. We hebben o.a. garnalenkoeken, gefrituurde bonenpasta en een soort kleine witte bolletjes geproefd die nog het meest naar kokosnoot smaakten.

Door het langere verblijf in Phnom Penh was Kim jarig in de hoofdstad! Voordeel daarvan was dat ze daardoor een heerlijke massage bij een massagesalon cadeau kreeg van Edwin. Verder hebben we heerlijk gegeten, o.a. een mooie verjaardagstaart als ontbijt en 's avonds in een sjiek Frans restaurant.

Nu wachten we af tot we maandag weer terug naar de dokter gaan en hopelijk zitten we dan dinsdag in de bus terug naar Sen Monorom. Terug naar ons Mondulkiri, waar we aan gehecht zijn geraakt en een plek die we in het drukke Phnom Penh zijn gaan missen.