Royal Ploughing Ceremony!
Door: kimenedwin
Blijf op de hoogte en volg Edwin en Kim
22 Mei 2011 | ,
21 mei is de dag van de Royal Ploughing Ceremony in Cambodja. Koning Norodom Sihamoni voert dan een eeuwenoud ritueel uit om het begin van het rijstseizoen (tevens regenseizoen) in te wijden.
Ploegen is het omkeren van de aarde zodat de gezonde grond naar boven komt en er genoeg mineralen in de bodem zitten om de nieuwe plantjes voldoende voeding te geven. Gek genoeg is het ploegen ook aardig te vergelijken met het werken hier in Cambodja. Soms letterlijk, wanneer je na een flinke regenbui 30 tot 40 km door de blubber moet ploegen met je motor. Of op je billen een berg af moet glijden omdat het te glad is om naar de olifantenvallei te lopen, maar vaak ook figuurlijk. Het werken in een ontwikkelingsland voelt af en toe als ploegen. Je moet hard werken om de grond om te woelen en soms lijkt er geen einde te komen aan de hectares land die nog geploegd moet worden. Afgelopen weken ben ik voornamelijk bezig geweest om alle scholen te bezoeken en vast te stellen wat voor hulp de docenten precies nodig hebben. De lijst lijkt soms eindeloos en ik kan hier goed twee jaar vullen met alleen maar vast te stellen welke problemen er allemaal spelen in dit gebied.
Toch is er hier en daar, als je de grond om hebt weten te ploegen, ruimte om te zaaien. Zo ga ik mij de komende periode richten op drie docenten op het lager middelbaar onderwijs. Ze geven Engels en hebben alle drie aangegeven dat ze het moeilijk vinden om dit vak te geven. Vanwege hun gebrek aan opleiding, een moeilijke methode die de grammatica niet uitlegt enz. enz. Ik ga proberen een andere methode te introduceren. Deze is al door VSO ontwikkeld en laat een andere manier van lesgeven aan de docenten zien. Zo is luistervaardigheid en spreekvaardigheid hier in Cambodja iets wat nog niet veel gebruikt wordt.
Zo hoop ik een begin te kunnen maken met het ploegen, om zo langzaam maar zeker te zaaien en hopelijk ook te gaan oogsten.
De regen zal me niet tegenhouden, gewapend met een trendy poncho zal ik door de modder ploegen om de docenten op de scholen te ontmoeten en begeleiden. Nu nog hopen dat de leerlingen en docenten hetzelfde doen!
Na al dat ploegen is er natuurlijk ook tijd voor ontspanning. Tot dusver is de gang naar Cambodja voor ons een reis en ervaring die op ons lijf geschreven is. Laatst zaten we te genieten van onze ijs-koffie met gecondenseerde melk en kwamen we tot de conclusie dat we met onze neus in de boter zijn gevallen. Al hebben ze hier in Cambodja geen boter! Kim werkt met veel plezier bij de olifanten en ik heb mensen weten te ontmoeten die ondanks alle problemen en moeilijkheden, alles op alles proberen te zetten om het land en het onderwijs te verbeteren. Na de ijs-koffie rijden we af en toe naar ‘Sea-Forest’, een berg met een prachtig uitzicht op de jungle en door de glooiing van de bergen lijkt het net de zee. Althans dat zeggen ze, ik vind als Zeeuw dat het meer op een bergachtig bos lijkt van de Dr. Vogel-reclames dan op de zee, maar desalniettemin is het uizicht prachtig!
Ook crossen we heel wat af op onze motortjes, zo zijn we vandaag naar de ‘Busra’ waterval gereden. Een mooie rit, zeggen de mensen, maar door alle gaten in de weg hebben we niet echt de tijd gehad om om ons heen te kijken. Éénmaal aangekomen is het inderdaad een prachtige omgeving en er is niets mooier dan lekker te peddelen in het verse bergwater na een verhitte motortocht. De waterval is één van de grootste in Cambodja. Op het moment is hij nog maar ‘klein’, als het regenseizoen straks in volle gang is, zal de waterval twee keer zo breed worden. De vraag is of we dat dan ook gaan bekijken, want de weg ernaar toe zal er niet beter op worden! Na de anderhalf uur-durende rit terug naar Sen Monorom, is het fijn thuiskomen in ons eigen huisje, waar we ons inmiddels helemaal thuisvoelen. Volgende week kunnen we onze eerste bezoekers verwelkomen en rondleiden in onze nieuwe woonplaats. Hannie en Ton (tante en oom van Kim) komen een paar dagen op bezoek om vervolgens door te reizen naar Bali en Australië. We kijken er erg naar uit om onze ervaringen hier met mensen van het thuisfront te delen. Dat is toch net wat anders dan het lezen van deze blogs! Dat neemt natuurlijk niet weg dat we het heel leuk vinden om jullie reacties te lezen, fijn dat iedereen zo met ons meeleeft!
Ploegen is het omkeren van de aarde zodat de gezonde grond naar boven komt en er genoeg mineralen in de bodem zitten om de nieuwe plantjes voldoende voeding te geven. Gek genoeg is het ploegen ook aardig te vergelijken met het werken hier in Cambodja. Soms letterlijk, wanneer je na een flinke regenbui 30 tot 40 km door de blubber moet ploegen met je motor. Of op je billen een berg af moet glijden omdat het te glad is om naar de olifantenvallei te lopen, maar vaak ook figuurlijk. Het werken in een ontwikkelingsland voelt af en toe als ploegen. Je moet hard werken om de grond om te woelen en soms lijkt er geen einde te komen aan de hectares land die nog geploegd moet worden. Afgelopen weken ben ik voornamelijk bezig geweest om alle scholen te bezoeken en vast te stellen wat voor hulp de docenten precies nodig hebben. De lijst lijkt soms eindeloos en ik kan hier goed twee jaar vullen met alleen maar vast te stellen welke problemen er allemaal spelen in dit gebied.
Toch is er hier en daar, als je de grond om hebt weten te ploegen, ruimte om te zaaien. Zo ga ik mij de komende periode richten op drie docenten op het lager middelbaar onderwijs. Ze geven Engels en hebben alle drie aangegeven dat ze het moeilijk vinden om dit vak te geven. Vanwege hun gebrek aan opleiding, een moeilijke methode die de grammatica niet uitlegt enz. enz. Ik ga proberen een andere methode te introduceren. Deze is al door VSO ontwikkeld en laat een andere manier van lesgeven aan de docenten zien. Zo is luistervaardigheid en spreekvaardigheid hier in Cambodja iets wat nog niet veel gebruikt wordt.
Zo hoop ik een begin te kunnen maken met het ploegen, om zo langzaam maar zeker te zaaien en hopelijk ook te gaan oogsten.
De regen zal me niet tegenhouden, gewapend met een trendy poncho zal ik door de modder ploegen om de docenten op de scholen te ontmoeten en begeleiden. Nu nog hopen dat de leerlingen en docenten hetzelfde doen!
Na al dat ploegen is er natuurlijk ook tijd voor ontspanning. Tot dusver is de gang naar Cambodja voor ons een reis en ervaring die op ons lijf geschreven is. Laatst zaten we te genieten van onze ijs-koffie met gecondenseerde melk en kwamen we tot de conclusie dat we met onze neus in de boter zijn gevallen. Al hebben ze hier in Cambodja geen boter! Kim werkt met veel plezier bij de olifanten en ik heb mensen weten te ontmoeten die ondanks alle problemen en moeilijkheden, alles op alles proberen te zetten om het land en het onderwijs te verbeteren. Na de ijs-koffie rijden we af en toe naar ‘Sea-Forest’, een berg met een prachtig uitzicht op de jungle en door de glooiing van de bergen lijkt het net de zee. Althans dat zeggen ze, ik vind als Zeeuw dat het meer op een bergachtig bos lijkt van de Dr. Vogel-reclames dan op de zee, maar desalniettemin is het uizicht prachtig!
Ook crossen we heel wat af op onze motortjes, zo zijn we vandaag naar de ‘Busra’ waterval gereden. Een mooie rit, zeggen de mensen, maar door alle gaten in de weg hebben we niet echt de tijd gehad om om ons heen te kijken. Éénmaal aangekomen is het inderdaad een prachtige omgeving en er is niets mooier dan lekker te peddelen in het verse bergwater na een verhitte motortocht. De waterval is één van de grootste in Cambodja. Op het moment is hij nog maar ‘klein’, als het regenseizoen straks in volle gang is, zal de waterval twee keer zo breed worden. De vraag is of we dat dan ook gaan bekijken, want de weg ernaar toe zal er niet beter op worden! Na de anderhalf uur-durende rit terug naar Sen Monorom, is het fijn thuiskomen in ons eigen huisje, waar we ons inmiddels helemaal thuisvoelen. Volgende week kunnen we onze eerste bezoekers verwelkomen en rondleiden in onze nieuwe woonplaats. Hannie en Ton (tante en oom van Kim) komen een paar dagen op bezoek om vervolgens door te reizen naar Bali en Australië. We kijken er erg naar uit om onze ervaringen hier met mensen van het thuisfront te delen. Dat is toch net wat anders dan het lezen van deze blogs! Dat neemt natuurlijk niet weg dat we het heel leuk vinden om jullie reacties te lezen, fijn dat iedereen zo met ons meeleeft!
-
22 Mei 2011 - 13:59
Jeltje:
Je moet toch nog wel een keer terug naar Bousra hoor, al is het alleen maar om naar beneden te klimmen!
Leuk verslag! -
22 Mei 2011 - 15:45
Sandra:
Mooie filosofische tekst :)!
Ik denk dat als je eenmaal wat geoogst hebt je er veel voldoening op wat voor manier dan ook kunt uithalen. Succes met zaaien en ploegen ;).
Groetjes Sandra -
22 Mei 2011 - 16:46
Ben En Marion:
Wij weten zeker dat jullie flink zullen gaan oosten, de komende 2 jaar. Heel veel suc6 met alles en we denken aan jullie.
PS de leerlingen vonden jullie berichtje super leuk.
Lieve groetjes Ben en Marion -
22 Mei 2011 - 20:01
Jos:
Zoals ik jullie al vaak heb gezegd: heel veel respect voor de stap die jullie gezet hebben.Het is wel duidelijk dat jullie niet alleen maar bezig zijn met Belangrijke Dingen maar ook genieten van al dat moois dat je er bij krijgt. Al is het natuurlijk geen Vlissingen. Maar dat weten ze daar toch niet.
Groet,
Jos -
23 Mei 2011 - 06:34
Rosanneke:
Allemaal leuk en mooi! Al kun je ons niet wijsmaken dat jullie ons niet een beeeeetje missen :-)
x Roos -
23 Mei 2011 - 11:42
RIA:
Heel veel plezier met Hannie en Ton.
Leuke poncho Edwin! liefs, Ria -
23 Mei 2011 - 19:18
Gaby:
Daar gaat het dan toch vaak om, he... Die kleine dingen waarderen. Want heel veel kleins wordt uiteindelijk ook erg groot! Zoals die waterval straks...
Liefs
ps En wij hier maar zeuren over beamers en computers... ;-) -
31 Mei 2011 - 18:48
Esther:
Hallo Edwin en Kim,
Wat weer een heel erg leuk verhaal.Ik volg jullie avonturen op de voet. Ik wens jullie heel veel succes met alles wat jullie willen en moeten doen.
Groetjes, Esther -
15 Juni 2011 - 02:15
Nelleke:
ik kan volledig met je meedoen dat de Sea Forest wel wat creatief denken vereist ;-) Toch is het een prachtige plek! Fijn om te horen dat jullie het zo naar je zin hebben!
groetjes uit Phnom Penh, waar de regen ook voor de nodige (iets anders dan in de provincie) overlast zorgt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
