Na twijfel komt zonneschijn

Oké, oké, ik geef toe, er zijn af en toe momenten dat je als VSO-er denkt: “Waar ben ik aan begonnen... Heeft mijn werk hier wel zin? Leren de Cambodjanen nu echt iets van mij?” Deze momenten van twijfel hebben we allemaal en horen (blijkbaar) bij de 'VSO-experience'. Maar gelukkig duren deze momenten nooit lang.

In Ou Reang zijn we (nog steeds) bezig met het opzetten van de schoolbibliotheek. De leerlingen van de Frater van Gemertschool hadden tijdens de kerstdagen een flink bedrag op weten te halen voor deze bibliotheek. De schooldirecteur wilde zelf ook wat geld investeren in de nieuwe bibliotheek, hij zou het ministerie vragen om boekenkasten te doneren aan zijn school. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Cambodja is een arm en bureaucratisch land en als je iets wilt hebben moet je heel veel formulieren invullen, stempels verzamelen en de juiste mensen kennen en deze iets onder de tafel toeschuiven.
Het duurde zelfs zo lang dat de twijfel bij mij begon toe te slaan. “Heeft het wel zin om deze school te ondersteunen?” Elke keer als we naar de ontwikkelingen vroegen, kregen we te horen dat de directeur ermee 'bezig' was en dat het moeilijk is om extra geld of materialen te krijgen.
In Cambodja krijgt een school ongeveer $1 per kind per schooljaar. Van dit geld moet alles gekocht worden, pennen, boeken, schriften en als er geld over is kan er iets extra's gekocht worden. Het is dus erg moeilijk voor een directeur hier een school van dit geld te besturen. Schoolreisjes, schommels en andere extraatjes zitten er zonder hulp van anderen vaak niet voor de leerlingen in. Uiteindelijk is het hem gelukt en zijn er in totaal 4 nieuwe boekenkasten geleverd aan de school.

Ook hebben we de bibliotheek opgeknapt. Samen met leerlingen van de leerlingenraad, de ouderraad en vrijwilligers hebben we het lokaal gewit en schoongemaakt. Ook de vloer hebben we onder handen genomen. We hebben een dun zeil op de grond gelegd. Kinderen moeten voordat ze de bibliotheek binnen komen hun handen wassen en hun schoenen uit doen. Zo blijft de bibliotheek en de boeken netjes en schoon.
Na het leggen van het zeil had ik wat inpakplastic over. Met wat tape had ik hier een bal van gemaakt en aan de kinderen gegeven. Toen we een week later terugkwamen voor een training zagen we dat ik per ongeluk een ware hype had veroorzaakt. Veel van de leerlingen hadden plastic verzameld en er ballen van gemaakt en in de pauze werd er flink overgegooid. Grappig dat zoiets kleins kan uitgroeien tot een ware hype!

Tijdens de training leren we docenten hoe ze de bibliotheek het beste kunnen leiden. Alle boeken krijgen een nummer en een kleur. Rood voor makkelijke boeken, geel voor de gemiddelde en blauw voor moeilijke boeken. Zo weten docenten en leerlingen welke boeken geschikt voor ze zijn. Het nummer wordt wanneer kinderen een boek willen lenen genoteerd. De docenten schrijven de naam van de leerling, de datum wanneer hij of zij het boek leent en het nummer van het boek op. Zo kunnen vergeten boeken terug worden gevraagd en blijven de boeken waar ze horen in de bibliotheek.
Na alle twijfel lijkt het gelukkig toch goed te komen met deze bibliotheek.

Een ander project waar ik veel mee bezig ben, is de introductie van een leesmethode in groep 3 en 4 van de VSO scholen. Toen we deze methode voor het eerst probeerde te introduceren bleek het erg moeilijk om de docenten te motiveren om het materiaal ook daadwerkelijk in de klas te gebruiken.
Wanneer we om de redenen vroegen waren de antwoorden: “Ot cheh.” (Ik kan het niet..) “Ot mean peil..” (Ik heb geen tijd) of “Piebaak” (Het is te moeilijk..) We probeerden van alles: voorbeeldlessen, lesobservaties, opfriscursussen maar toch bleven docenten de boeken niet gebruiken en werden ze alleen uit de kast gehaald wanneer VSO op bezoek kwam. Ook hier begon de twijfel weer toe te slaan. “Waar ben ik mee bezig?” “Heeft dit wel zin?” “Hoe kunnen we dit toch oplossen?”
De methode bestaat uit in totaal 36 verschillende verhalen en van elk verhaal krijgt een school 20 exemplaren. Dat zijn dus in totaal 720 boekjes die in één keer op een school geleverd worden. Natuurlijk hebben we de docenten getraind om deze boeken te gebruiken maar veel docenten bleken toch een beetje overrompeld van de grote hoeveelheid boeken.
Tijd voor een nieuwe strategie, in plaats van alle boeken naar de docenten te brengen hebben we besloten om per verhaal de boekjes te leveren. Daarnaast gaven we de docent per bezoek een korte instructie over welke activiteiten hij of zij met deze boeken kon doen. Deze aanpak bleek succesvol, na verloop van tijd hadden docenten in de gaten dat veel van de activiteiten (die allemaal beschreven staan in de docentenhandleiding) op elkaar lijken en niet moeilijk maar 'srual' (makkelijk) zijn. Ook merkten ze dat de activiteiten erg leuk zijn om te doen en dat de kinderen erg enthousiast waren. (Kijk maar naar dit filmpje van een lesobservatie: http://www.youtube.com/watch?v=7Y-U33DQ-CM )

Na verloop van tijd vroegen docenten ons om de rest van de methode. Na een laatste training over het gebruik van de posters en 'matching and sequence cards' leken de docenten klaar om de volledige methode in ontvangst te nemen. Op het moment zijn we nog druk bezig met het bezoeken van de docenten om ze verder te ondersteunen in het gebruik van de nieuwe leesmethode. Sommige docenten zijn hier al verder in dan anderen, maar het allerbelangrijkste is dat alle docenten tussen de VSO bezoeken zelfstandig het materiaal gebruiken. Het is erg gaaf om een docent te bezoeken die elke dag een activiteit doet met de kinderen en na elk bezoek en observatie een stukje beter wordt.

Zo hebben we de docente in het filmpje geleerd om de leerlingen hun vinger op te laten steken. Zo krijgen zwakkere leerlingen ook een kans om het antwoord te geven. Het advies lijkt te werken, alle kinderen steken nu hun vinger op: “Knjom, knjom, knjom!” gillen ze (Ikke, ikke, ikke). Daar moeten we nog wat aan werken. Toch ben ik erg tevreden en blij met dit resultaat! We zullen na de vakantie de docenten nog een paar keer bezoeken. Daarna hoop ik dat alle docenten deze methode zelfstandig en gemotiveerd kunnen gebruiken.

Zo zie je maar, na twijfel komt zonneschijn!

Ps: Jullie vergeten toch niet Sayra te sponsoren hè? https://www.devierdaagsesponsorloop.nl/index.php?option=com_content&view=article&catid=2&id=5&did=348&src