The long way round, Animal planet, Friends en MTV

Afgelopen anderhalve week voelen af en toe een beetje alsof we in Hollywood zijn aanbeland. We voelen ons van de ene naar de andere TV-show gesleurd en beleven het ene na het andere avontuur hier in Mondol Kiri.
Zo hebben we hier en daar een echt ‘Long way round’ gevoel. Zowel Kim als ikzelf moeten veel op de motor rijden om op ons werk te komen. We rijden door een prachtige omgeving van bossen en watervallen maar kunnen hier helaas niet te lang naar kijken want de wegen hier lijken nog het meest op de grote slalom. Dus moeten we goed opletten om alle putten en gevaarlijke stenen te ontwijken (en natuurlijk die verdwaalde koe, varken, kip of hert die je zo nu en dan tegen het lijf rijdt). Zo ben ik (Edwin) afgelopen weken veel op bezoek geweest bij verschillende scholen en workshops. Vooral om zo veel mogelijk mijn gezicht te laten zien en te vertellen wie ik ben en wat ik kom doen. Daarnaast probeer ik ook zo veel mogelijk te weten te komen wat de mensen hier in Cambodja nodig hebben. Omdat ik een ‘Effective Teaching and Learning-adviser’ (ETL-adviser) ben zal ik mij vooral gaan richten op wat er in de klaslokalen gebeurt.
Maar dan moeten ze deze wel hebben, of als ze al klaslokalen hebben dan moeten er ook op zijn minst kinderen en docenten in te vinden zijn. Het grootste probleem waar de scholen hier mee te maken krijgen is de grote hoeveelheid kinderen die vroegtijdig de school verlaten. De zogenaamde ‘Drop-outs’. Redenen hiervoor zijn legio: er is geen water voorziening of wc op school, de docenten hebben naast het zwaar onderbetaalde lerarenberoep ($50 per maand) er nog 3 andere baantjes bij om de broek omhoog te houden, de kinderen komen uit een ‘Bunong’ familie (plaatselijke stam die in de bossen leven) en de kinderen spreken de Khmer-taal niet of ze moeten in het regenseizoen rijst planten en later oogsten om het familiebudget te spekken enz. enz.
Met andere woorden dat valt nog niet mee om de kinderen in de school te krijgen. Laat staan te houden. De klassen hebben vaak houten bankjes, te weinig boeken en schriften, te weinig materialen en de docenten hier hebben vaak geen lerarenopleiding gedaan maar zijn zelf oud-leerlingen van de school en hebben zelf onderwijs tot grade 9 (klas 3 middelbare school) gevolgd.
Toch zijn er ook een heleboel positieve dingen te zien, de mensen hier hebben ontzettend veel plezier en proberen ondanks alles toch er het beste van te maken. Ook de kinderen zijn blij dat ze naar school kunnen en zien vaak dat onderwijs een manier is om de cirkel van armoede te doorbreken.
Gelukkig maar! Anders zou het niet zo heel leuk zijn voor mij hier in Cambodja. Verder heb ik ontzettend veel leuke (en vooral ook simpele) ideeën om het onderwijs hier te verbeteren. Ik kan samen met docenten leskaarten maken met plaatjes zodat de ‘Bunong’ kinderen het beter begrijpen, ik kan van bamboe en kralen telramen maken, ik kan van planken en schoolbordverf een schoolbord knutselen, ik kan met behulp van andere organisaties en de lokale bevolking een waterput slaan en voor een toilet zorgen, we kunnen een bibliotheek maken waar kinderen en ouders boeken kunnen lenen en lezen enz. enz. Genoeg te doen dus…
De tweede TV-serie die we regelmatig in ons leven hier langs zien komen is Animal planet, Kim werkt nu vier dagen in de week bij het E.L.I.E. project en laat toeristen de olifanten zien, verzorgt eventuele wonden met zalf en poeder (ook op plekken waar de zon niet schijnt) en tuft hier vrolijk op haar super-de-luxe motortje heen. Eerst een beetje samen geoefend natuurlijk maar nu is ze een ware motormuis. Op het motortje moet je ook goed uitkijken voor al de dieren hier; koeien , varkens, geiten, honden en katten lopen hier vrolijk rond en lijken niet erg onder de indruk van een motor die aan komt scheuren. Sterker nog het is vaak een reden voor ze om even stil te blijven staan midden op de weg en eens rustig te kijken wat er nu weer voor een gevaarte op ze afkomt.
Andere Animal Planet vrienden zijn de muggen, motten, vlinders, spinnen, ratten en gekko’s die met name ‘s nachts voor het nodige lawaai zorgen. Zo hadden we afgelopen week een rat die achter de muur kroop en ‘s nachts voor ons (voor jullie 22.00 ‘s avonds maar we gaan hier vroeg naar bed) aan de muur begon te krabbelen. Een paar ferme tikken tegen de muur leek onze rattenvriend niet te deren. Totdat hij een klein gaat je in de muur had weten te knabbelen. Dit gaatje was precies groot genoeg voor onze spuitbus ‘RAID’ anti-insectenspul. En na twee nachten op rij de volle lading in zijn rattenneusje heeft hij de strijd eindelijk opgegeven! HOEZEE!! (ps: er zijn geen rattenvrienden ernstig gewond geraakt in dit proces, wel heb ik één keer heel hard mijn teen gestoten).
Verder zitten we ook regelmatig in de tv-serie ‘Friends’ zo ontmoeten we elke dag een heleboel lieve en interessante mensen. Onze ‘landlord’ is ontzettend aardig en ondanks de (toch nog heel grote) taalbarrière hebben we leuke gesprekjes die de dag de moeite waard maken. “Hebben jullie in Nederland ook kokosnoten?” “Eten jullie in Nederland ook hond en kat?” “Waarom hebben jullie nog geen kinderen?” “Hebben je neefje en nichtje echt van zulke lichte huid en haren?” enz. enz.
Daarnaast zijn directe collega’s Daniel, een Ugandese community worker, mijn vertaler Torn en alle andere VSO collega’s ook super aardig en is het fijn om in zo’n team terecht te komen. Ook Kim heeft fijne nieuwe collega’s. Jack is een grote bron van informatie over de olifanten en de Bunong-mensen. De meeste van mahouts die voor hem werken zijn Bunong en Kim kan veel van hen leren over de jungle en alle dieren die daar leven; blaffende herten bijvoorbeeld! Tenslotte komt zo nu en dan onze nieuwe kattenvriend ‘Mickey’ op bezoek. Handig om de geur van katten in huis te hebben om onze rattenvriendjes uit de buurt te houden!
Het laatste programma wat we hier regelmatig meemaken is MTV Cribs, zo hebben nu eindelijk alle spulletjes min of meer hun definitieve plek gevonden en zijn Kim en ik onlangs tot de conclusie gekomen dat na een lange dag werken ons huisje langzaam maar zeker als een ‘thuis’ gaat voelen. Erg belangrijk natuurlijk om een plek te hebben waar je na alle indrukken lekker met je voeten omhoog kan zitten en rijst kan eten!
Zie het filmpje en de foto’s voor al onze Animal Planet, Friends, Long way round en MTV-Cribs momentjes!

P.S. Voor iedereen die ernaar heeft gevraagd… post/pakketjes/cadeautjes etc kan gestuurd worden naar:
Edwin Zuidema & Kim Nikijuluw-Zuidema
VSO Cambodia Program Office
PO Box 912
Phnom Penh
Cambodia